Strona Stanu Dziewic Konsekrowanych 

Dla konsekrowanych




STAN DZIEWIC
(ordo virginum, OV)

krótkie omówienie...
(plik pdf)



Dokumenty Stolicy Apostolskiej

(plik pdf)

Dekret
Świętej Kongregacji Kultu Bożego


Kodeks Prawa Kanonicznego, Kanon 604

Katechizm Kościoła Katolickiego, 922-924

Posynodalna Adhortacja Apostolska Ojca Świętego Jana Pawła II
"Vita Consecrata"


Przemówienie Ojca Świętego
Jana Pawła II, 2.VI.1995r.




Dokumenty Podkomisji KEP ds. IFŻK

Materiały pomocnicze dla Kościoła w Polsce

Wprowadzenie

Materiały pomocnicze dla Stanu Dziewic

Propozycja formacji

Statut diecezji pelplińskiej

Wzory pism (pdf)
Wzory pism (rtf)



Obrzędy Konsekracji Dziewic

Wybrane teksty liturgiczne



Strona pod patronatem Podkomisji Konferencji Episkopatu Polski
ds. Indywidualnych Form Życia Konsekrowanego



POSYNODALNA ADHORTACJA APOSTOLSKA
OJCA ŚWIĘTEGO JANA PAWŁA II

VITA CONSECRATA

7. Radością i nadzieją napawa fakt, że znów rozkwita dziś starożytny stan dziewic Bogu poświęconych, którego istnienie w chrześcijańskich wspólnotach jest poświadczone od czasów apostolskich. Dziewice konsekrowane przez Biskupa łączą się szczególną więzią z Kościołem lokalnym, któremu służą z poświęceniem, chociaż pozostają w świecie. Żyjąc osobno lub wespół z innymi, są szczególnym eschatologicznym wizerunkiem niebiańskiej Oblubienicy i przyszłego życia, w którym Kościół zazna wreszcie pełni miłości do Chrystusa-Oblubieńca.

Pustelnicy i pustelnice, należący do starożytnych Zakonów lub do nowych Zgromadzeń, czy też podlegający bezpośrednio Biskupowi, przez wewnętrzne i zewnętrzne oderwanie od świata świadczą o przemijalności obecnej epoki, a przez post i pokutę ukazują, że nie samym chlebem żyje człowiek, ale słowem Bożym (por. Mt 4, 4). Tego rodzaju ?życie na pustyni? jest wezwaniem skierowanym do bliźnich i do całej wspólnoty kościelnej, aby nie traciła nigdy z oczu najwyższego powołania, które polega na nieustannym przebywaniu z Panem.

Ostatnio odrodziła się też praktyka konsekracji wdów, znana od czasów apostolskich (por. 1 Tm 5, 5. 9-10; 1 Kor 7, 8) oraz konsekracja wdowców. Osoby te, składając wieczysty ślub czystości, przeżywanej jako znak Królestwa Bożego, konsekrują swój stan życia, aby poświęcić się modlitwie i służbie Kościołowi.

42. Życie braterskie, rozumiane jako życie wspólne w miłości, stanowi wymowny znak kościelnej komunii. Jest ono rozwijane ze szczególną pieczołowitością w Instytutach zakonnych i Stowarzyszeniach życia apostolskiego, w których życie we wspólnocie ma specjalne znaczenie. Jednakże wymiar braterskiej wspólnoty nie jest obcy ani Instytutom świeckim, ani też indywidualnym formom życia konsekrowanego. Pustelnicy, pogrążeni w swojej samotności, nie tylko nie wyłamują się z kościelnej komunii, ale służą jej swoim specyficznym charyzmatem kontemplacyjnym; dziewice konsekrowane, żyjące w świecie, urzeczywistniają swoją konsekrację przez szczególną więź komunii z Kościołem partykularnym i powszechnym. To samo dotyczy konsekrowanych wdów i wdowców.